www.tayyareci.com                  ANA SAYFA Tayyareci Türkçe Site Gökyüzünün yeni adresi
Tayyareci English Site
Tayyareci Deutsch Site
Sitede Arama :
 

Douglas A-26 / B-26 “Invader”

Bomber / Bombardıman

A-26 USAAF’ın “bombardıman - taarruz” uçağı olarak adlandırılan son uçağıdır. Tasarımındaki ana amaç Douglas A-20 “Havoc / Boston”ların değişitirilmesidir. Yapılan üç prototip değişik tarzda görevlere cevap verebilecek tarzda inşa edildi ve 1942’nin temmuz’unda uçtu. Numara “1” cam burnu olan bir gündüz bombardıman uçağıydı, Numara “2” silah yüklü bir gece av uçağıydı ve Numara “3” burnunda 75 mm topu olan bir kara taarruz platformu olarak tasarımlandırılmıştı. Bu son tip seçildi ve A-26B olarak seri üretime uygun görüldü.

Avrupa’daki 9. Hava Kuvvetleri’ne (ve bilahare Pasifik cephesine) teslimattan sonra 2. Dünya Savaşı’nın en hızlı Amerikan bombardıman uçağı oldu.  Ufak değişiklikler içeren A-26C 1945’de devreye girdi. A-26’ların servise girmesinden kısa süre sonra savaşın sona ermesi nedeniyle bu uçaklar gereksiz bulunmuş ve çoğu JD-1 kodu ile Donanma için hedef balonu çekme uçağı olarak tadil edilmiştir. Bir kısmı da yeni gelişmekte olan Sovyet tehdidine karşı Türk Hava Kuvvetleri’ne gönderilmiştir.

1948’enteresan bir değişim neticesi Martin B-26 “Marauder” servis dışı bırakıldı ve Douglas “A-26” B-26 olarak yeniden adlandırıldı ve bu rumuzu 1962’ye kadar muhafaza etti. A-26 üç savaş gören nadir uçaklardandır. 2. Dünya Savaşı’ndan sonra Kore Savaşı’nda, bilahare Vietnam Savaşı’nda görev aldı. Son savaşındaki görevi karşıt önlem manasına “counter-insurgency” COIN’di. Bu işle görevlendirilen (yeni adıyla) B-26K Tayland’da üslenmişti. Bu uçaklar aynı zamanda VIP taşımacılığı, gece keşif, füze yönlendirme ve izleme, hedef kontrol görevleri için kullanılmıştır.

The A-26, the last aircraft designated as an "attack bomber," of  the USAAF. It was designed mainly to replace the Douglas A-20 Havoc/Boston and incorporated many improvements. Three prototypes were constructed and they flew in July 1942 as XA-26. Each of the prototypes were configured differently: Number One as a daylight bomber with a glass nose, Number Two as a gun-laden night-fighter, and Number Three as a ground-attack platform, with a 75-millimeter cannon in the nose. This final variant, eventually called the A-26B, was chosen for production.

Upon its delivery to the 9th Air Force in Europe in November 1944 (and the Pacific Theater shortly thereafter), the A-26 became the fastest US bomber of WWII. The A-26C, with slightly-modified armament, was introduced in 1945. The A-26s combat career was cut short by the end of the war, and because no other use could be found for them, many A-26s were converted to JD-1 target tugs for the US Navy. Some were sent to the Turkish AF as a mutual defense against the newly emerging danger of the Soviet Union.

A strange aircraft-designation swap occurred in 1948, when the Martin B-26 Marauder was deactivated and the Douglas A-26 was re-designated the B-26. (It kept this designation until 1962.) B-26s went on to serve extensively in both the Korean and Vietnam wars. In Vietnam, they were commonly used in the Counter-Insurgency (COIN) role, with very heavy armament and extra power. This version, the B-26K, was based in Thailand and was, to confuse things further, called the A-26 for political reasons. B-26s were also used for training, VIP transport, cargo, night reconnaissance, missile guidance and tracking, and as drone-control platforms.

A-26B specs/doneleri:

Crew/mürettebat: 3, engines/motorlar: 2 x Pratt & Whitney R-2800-27  Double Wasp 18-cylinder, power/gücü: 2 x 1491kW, wingspan/kanat açıklığı: 21.34m, length/uzunluk: 15.24m, height/yükseklik: 5.64m, wing area/kanat alanı: 50.17m2, start mass/kalkış ağırlığı: 15,876kg, empty mass/boş ağırlığı: 10,365kg, max speed/azami hızı: 571km/h, cruise speed/seyir hızı: 457km/h, ceiling/tavan: 6,735m, range/menzil: 2,253km, armament: 10 x 12.7mm MG, 1814kg of bombs/ 1814 kg bomba

Editör :   M. Haluk SEVEL