GÜNER KURTULUŞ

    (E). HV. PLT. KUR. KD.ALB. (1957-087)

BAŞLANGIÇ

Çanakkale’de İlk ve Orta Okulu takiben, Kuleli Askeri Lise'si 2. sınıfına girdim. Üç dersten takıntılı olarak 1955 yılında Hava Harp Okulu'na geldim. VI. Kısım, 600 No.lu öğrenci ??? sınıfından A Grubu olarak; Uğur, bilahare T-6 Harvard tipi uçakla uçtuktan sonra, 1957 Devresinin on beş öğrencisinden biri olarak, Kanada'ya uçuş eğitimine gönderildim. Lisan Okulu'ndan sonra; Chipmunk, 162.55 saat Harvard ve 90.10 saat T-33 ile uçtuktan sonra, hem RCAF (Royal Canadian Air Force) ve hem de Türk Hava Kuvvetleri Jet Pilotu brövelerine hak kazanarak, 1958 Yılının sonunda Türkiye’ye Teğmen olarak döndüm. Balıkesir'de MTU eğitiminden sonra ilk birliğim, Bandırma I. Üs, 163. Av/Bombardıman Filo'suna katıldım.

EĞİTİM

•            Hava Harp Okulu,

•                 Kanada (RCAF) Lisan Okulu ve Uçuş Eğitimi,

•                 Hava Harp Akademisi,

•                 Silahlı Kuvvetler Akademisi,

•                 ACE, Senior Officers Orientation/ Almanya,

•                 Bilgisayar Microsoft; Excel, Word, Outlook Custom. (Bill Gates imzalı Sertifikalar)

DENEYİM

•                163ncu Av/Bomb. Filosu, 114. Taktik Jet Kesif Filosu, 184. Taktik Jet Kesif Filosu   kol uçuculuğu, T-33 Öğretmenliği,

•                 184. Taktik Jet Keşif Filo, Eğitim, Harekat Subaylığı, Filo Komutanlığı,

•                 4. Ana Jet Üs Harekat Komutanlığı olmak üzere muhtelif kıta ve birliklerde Toplam : 509 Uçuş saati. Uçak Tipleri : Uğur, T-6, Chipmunk, Harvard, T-33, F-84G, T-41, C-12 (USAF), RF-84F, F-5, RF-4C, F-104G, F-16 (Fighting Falcon)

•                 Hava Harp Akademisi, Silahlı Kuvvetler Akademisi öğretim üyeliği ve Plan Program Bşk.lig

•                 NATO, IMS (International Military Staff) Stratejik Planlama Sb.lığı/ Brüksel,

•                 Hv.K.K.lığı, Okullar S. Md.lüğü, Harekat Hazırlık S. Md.lüğü,

•                 12 Eylül 1980 Başbakanlık İrtibat Subayları Bşk.lığı, Milli Eğitim Bakanlığı İrtibat Subaylığı, (Milli Eğitim Vakfı) Kurucu üyeliği, Denetleme Kurul Üyeliği,

•                 Eylül 1985 kendi isteğim ile Hava Kuvvetlerinden 51 yıl, 3 ay üzerinden emekli oldum.

HAVA HARP OKULU

Biz Hava Harp Okulu mezunu 1957 Devresi; Hava Harp Okulu'nu iki yıl okuduk. Hafızası güçlü olanlar biz 57’lilerin 432 öğrenci ile başladığımızı ifade ederler. Bizi, genelde 410'luk devre olarak anlatırlar. Kuleli ve Işıklar Askeri Liselerinden gelenlerle, sivil liselerden Hava Harp Okulu'na katılan 400 kusur öğrencinin birbirlerini çok iyi tanıması mümkün değildir. Bu duruma en önemli etken; bir kısmımızın II. sınıfta uçuşa başlayıp, bunlardan bir kısmının Kanada'ya uçuş eğitimine gitmesi, bazılarımızın öğrencilik yıllarından itibaren ayrılarak sivil hayata geçmeleri, kısımlarımızın en az 50 öğrenciden oluşması, her birimizin ayrı kıta ve karargâhlarda değişik zamanlarda bulunmamızdır. Biz, yedi kısımdan oluşuyorduk. Ben, VI. Kısmın 600 No.lu öğrencisiydim.

GAZİEMİR

İkinci sınıfa geçtiğimizde bizleri, A, B, C, D, E, F, G Grubu olarak 60’şar kişilik gruplara ayırdılar. Ne kadar kalabalık bir devre olduğumuzu; sen hangi gruptansın? diye sorduklarında, bazı arkadaşların "yumuşak G" diye esprili olarak cevap vermelerinden anımsarım. Ben, ilk 60 kişilik "A" Grubunda başladım. Bize uçuş eğitimi verenler arasında, o zamanlar Astsubaylar da vardı. Uçuş hocamız Pilot Bşçvş. Ahmet ACAR idi. Aynı postada; IV. Kısımdan 771 No.lu Nihat KOÇ, V. Kısımdan 5No.lu Ethem SANCAR, III. Kısımdan 761 No.lu Nevzat KARADENIZ ve VI. Kısımdan ben 600 No.lu Güner KURTULUŞ bulunuyorduk. Önce yerli imalat Uğur, bilahare T-6 Harvard ile uçtuk. Yalnız; uçuşların birinde Nihat KOÇ'un; şimdi sebebini hatırlayamadığım bir nedenle piste inemeyip, Gaziemir’in hemen kuzeyinde Ulastirma Okulu'nun arazisine çok güzel bir iniş yaptığını, kendisini kurtarmaya giden askerlerin, postalları ile kanadın basılmaması gereken yerine bastıkları için uçağa kırım geçirilmiş olduğunu hatırlıyorum

KANADA

Bizim sınıftan 15 öğrenci ve 1956 Devresinden de 10 Teğmen (Toplam 25 kişi) Kanada'ya gönderildi. Orta Okul ve Kuleli Askeri Lisesinde Fransızca okuduğum için İngilizcem, bir iki kelime konuşabilecek kadardı. Uçuşlarda, çok kısa bir zamanda yalnıza kaldığım için beni de Kanada'ya bu nedenle gönderdiklerini hatırlıyorum. Kanada'da önce London-ONTORIO’da lisan öğrenimi gördük. Sonra London’a yakın Centrelia'da Chipmunk ile başlangıç uçuş eğitimi, Moosejaw-Saskachewan’da temel ve tekamül eğitimi ve sonra da Gimli-Manitoba'da T-33 ile Jet eğitimini tamamlayarak, 9 Ekim 1958 tarihinde mezuniyet töreni sonunda hem Kanada Hava Kuvvetleri ve hem de Türk Hava Kuvvetleri brövelerimizi göğsümüze taktık.

BANDIRMA

Kasım 1958’de ilk birliğim Bandırma, 6. Ana Jet Üs, 163. Filo Komutanlığı’na katildim. Filo Komutanımız Kur. Bnb. Kemal ZEREN disiplinli, ciddi ve görevine düşkün bir Komutandı. Askerlik hayatımın ilk Hava Kuvvetleri Komutanlığı teftişinden bir hafta kadar önce başlayan faaliyetlerine, şaşırmış kalmıştım. Biz 163. Av/Bom. Filosuna Kanada'dan beraber mezun olduğumuz İlhan KILIÇ (Em. Hava Orgeneral ve 22. Türk Hava Kuvvetleri Komutanı) ile beraber katılmıştık. O zamanki filo karargâhında bir tek tuvalet (tek kişilik) vardı. Tuvalet ihtiyacı olanların teftiş bitinceye kadar tuvaleti kullanmaması ve tel örgü dışında, demiryolu yanına gitmeleri istendi. Filomuzun bir cipi vardı ve uçuş için bu cip kullanılıyordu. Kanada'dan ehliyet almış olanların cipi, uçuş hattında uçuşa gidiş gelişlerimizde paraşütlerimizin taşınmasında modern ulaşım aracı olarak kullanıyordu.   O zaman 6. Ana Jet Üssü; 3 filodan oluşuyordu. Filolar arasındaki unutulmaz yarışmalar, hava/yer ve hava/hava atışlarında oluyordu. İddiada en az vuruş yapan pilot, bir tepsi baklava alıyordu. Hava yer atış sahamız Kısıksa idi. Hava/hava atış bölgemiz ise; Kapıdağ Yarımadası’nın burnundan Tirilye’ye kadar uzanan bir koridordu. Hava Kuvvetleri Kuruluş yıl dönümlerinde ise; personel aileleri ve misafirler Üs’se getiriliyordu. O zamanlarda ise; hakiki mühimmat ile atışlar, GCA'nin yakınında, kireçle çizilmiş bomba dairelerinin ortasına konan bir varile yapılıyordu. Bu gösterilerde çok iyi derece alanların içinde; Yzb. Mahmut ARTIŞ, Yzb. KOCÂHARZEM, Hüsamettin TEKÇAM, Semih ARKIN, Orhan TURCUT, Ersen GÜRKAY, Özkan SUBASAT (57'li), Astsb. Fethi AKYIL (Arap Fethi) Astsb. Salih BİLGİ aklıma hemen geliverenlerden. Filo Komutanlarımız ise; Kur Bnb. Seyfettin KURAL, Yarbay Muzaffer ERBİLGİN, Selahattin ATAÇ ve Selahattin ALPUGAN oldular. Filo Komutanımız Muzaffer ERBİLGİN; hem havadan yere ve hem de hava hava atışlarında, mükemmel atışlar yapan bir uçucu idi. Uçuştan sonra; 200 mermiden kaç vurduğunu bilecek kadar da tecrübeli idi. Genelde, hava atışlarında manşı ya ben ya ilhan KILIÇ veya Güngör GEDİKOĞLU'na çektirirlerdi. Filo Komutanı atışlarda o kadar iyiydi ki, benim çekeceğim manşa roket atmakta ısrar ederdi. (Manş atışlarında sadece makinalı tüfek kullanılırdı) Eğitim atışlarında; uçaklara 200'er adet 12mm.lik mermi yüklenirdi. Kimin vurduğunun ise; mermilerin çekirdeklerinin (mavi, kırmızı, yeşil, sarı veya renksiz) boyanmasıyla anlaşılırdı. Hava yer atışlarında Kısıksa’ya T-l1 ile atış nöbetçi subayı ve atış astsb. gönderilirdi. Subay, kol atış sahasından ayrıldıktan sonra panolardaki renkli delikleri sayarak kimin 200 üzerinden ne kadar vurduğu belirlenirdi. Hava atışlarında ise; aynı renkli delik sayma metodu, atışlardan sonra manş pilotunun manşı, alçak süratte iki pist arasına bırakmasından sonra, atış arabasının manşı filo önüne getirip, saymalarından sonra belirlenirdi. İşte bu atışlarda komutanımız Muzaffer ERBİLGİN çoğunlukla birinciliği kimseye kaptırmazdı, (Üstelik uçuşlarda okuma gözlüğü kullandığını hatırlıyorum.) manşta kaç delik olduğunu merak bile etmezdi çünkü herhalde mermilerin manşa açtığı delikleri görebiliyordu.

DİSİPLİN Mİ?

Anlattığım bu atış anılarımın; bu günün modern uçaklarında (F-4, F-16) uçan pilotlara ne kadar komik geldiğini tahmin edebiliyorum. Hatta şunu da anlatmalıyım: Uçuşa gitmeden önce uçak başında uçağın makinistini uçağın hazır olup olmadığını, burun dikmesine bir tekme atarak "Astsubayım, akarı/kokarı var mı?" deyip harici kontrol yapmadan, frenleri ve direksiyonu hassas kullanma uçuş botu yerine makosen dans ayakkabıları ile uçuşa gitmenin bir marifet olduğunu zannederek gittiğimizi ve de uçuş emniyetinden hiçbir şey anlamadan o dönemlerde melekler tarafından uçurulduğumuzu, manşı attıktan veya tecrübe uçuşu bittikten sonra programda olmadığı halde, lisede okuyan nişanlıma (Eşim Güler Kurtuluş) gösteriş yapmak için Çanakkale’ye giderek, Kale Kontrol (Çanakkale radarı) ile konuşarak Çakı 121 (Filo Çağrı Kodum)’in alçak geçiş müsaadesi ile çok alçaktan lise üzerinden geçtiğimi, hatta uçuş meyvestimde bulunan telsizimi (Paraşütle atlayan pilotun yere indikten sonra kendisini aramaya gelen uçak ile konuşarak nerede olduğunu belirtmek için kullanılan), daha önceden nişanlıma verip nasıl konuşacağımızı öğretip, ondaki emercensi telsiz ile emercensi kanalında konuşarak ne büyük marifetler ve uçuş disiplinsizliği yaptığımı da itiraf etmeliyim. Sonunda ise; Çanakkale’ye bir günlüğüne gittiğimde, nişanlım ile kordonda gezerken herkesin baktığını, kendimi çok önemli biri olarak gördüğümü ve böbürlendiğimi de belirtmeliyim. Yaptıklarımın uçuş disiplinsizliği olduğunu sonraları idrak etmiştim. İşte bunlar; bu günün genç okuyan ve bilerek uçan Hava Kuvvetlerimizin çok iyi yetişen pilotlarının müspet dersler çıkarması gereken kötü örneklerdir.

Bu dönemde Üs Komutanlarımız; Albay Galip ATAKAN, Veysel ERGUN ve 27 Mayıs 1960’ın hemen akabinde Kur. Alb. Emin ALPKAYA ( E. Hv. Org. 12. Hava Kuvvetleri Komutanı)…

BEKAR EVİ

Bandırma’da, Livatya diye bilinen semtte bahçeli, müstakil ev kiralamıştım. Bekar olduğum için portatif somya, salona yerleştirdiğim bir halı (taksitle almıştım) ve mutfakta bir iki parça tabak ve bardak ev eşyalarımı teşkil ediyordu. Hemen arkamızdaki evde de ilhan Kılıç annesi ile beraber oturuyordu. O zamanlar, subaylara emir eri tahsis ediliyordu. Destek Kıtalarında görevli sınıf arkadaşımız Teğmen Kanber ACARBAY, ilhan Kılıç ve bana da Emirleri tahsis etmişti. Ayni evde personelimizden Ütğm. Canan SARPER ile beraber kalıyorduk, Yan sokakta ise, sınıf arkadaşım Tğm. Kemal DALGIÇ (Rahmetli Çatlak Kemal) oturuyordu. 27 Mayıs ihtilalini, sabahın ilk saatlerinde Kemal'in "İhtilal oldu, kalkın" diye bağırarak havaya tabanca atması ile uyanarak öğrenmiştik.

ATIŞ KURSU/SİLAHÇI KURSU

1960 yılı Temmuz ayı içinde Filo Komutanım Yarbay Muzaffer ERBİLGiN, Amerika'ya atış kursu için seçildiğimi ve belirtilen tarihte Ankara'da bulunmamı emretti. Hava Kuvvetleri Komutanlığı Karargâhı, Operadaki Türk Hava Kurumu ve şimdiki HAKİK'in olduğu bina idi.

Aynı kursa Merzifon'dan Üsteğmen Selahattin YILMAZ ile beraber gidecektik. Bir hafta için pasaport ve harcırah işlemlerimizi tamamlamış, uçak biletimizi almış, JUSMAT'da (Müşterek Amerikan Yardım Kurulu) brifingimiz tamamlanmış, ertesi gün ROMA üzerinden Amerika'ya gitmeye hazırdık. Son gün bizi Karargâha çağırdılar. Bizim gideceğimiz kursun, atış kursu yerine yanlışlıkla silah kursu olduğunu, bu kursa hava/yer subay silahçı gitmesi gerektiğini, uçuştan istersek istifa ederek bu kursa gidebileceğimizi belirttiler. Kabul etmedik.

Çıkardığımız pasaport, bilet ve yol harcırahı (800 kusur Dolar) iade etmemizi ve birliklerimize dönmemizi emrettiler. Bir haftadır Ankara'da idik ve tüm paramız tükenmişti. Pasaport ve uçak biletini aynı gün teslim ettik. Aldığımız dolarları, Merkez Bankası’na iade etmemiz birkaç günümüzü alacaktı. Bu arada yeni tayin yerlerimizi de öğrenmiştik, Ütğm. YILMAZ l. Üs'se, ben de 114. Taktik Jet Keşif Filo'suna atanmıştık. Üsteğmen YILMAZ, devletin kimsede para bırakmayacağını, nasıl olsa bu dolarları bizden isteyeceklerini belirterek, harcırahı iade edebilmek için hafta sonunu da geçirecek paramızın kalmaması nedeniyle, kendisi ile vedalaşarak ayrıldık.

EVLİLİK VE 114. KEŞİF FİLOSU

1960 Yılı Kasım ayında evlenmiş ve yeni birliğim 114. Filo'ya katılmıştım. Keşif Filosu ise gizli bir filo idi, hiç kimse müsaade almadan buraya giremiyordu. Üsteğmen YILMAZ ile arada görüşüyor, paraları niye geriye istemediklerini soruyor ve yoksa bizim gidip 1. Kuvvet Mali Şubesine bu paraları teslim etmemiz gerekmiyor mu diye öğrenmeye çalışıyordum. Aradan geçen yıl içinde dolar rayici yükselmiş, parasızlık nedeniyle elimdeki dolarları yüksek fiyattan isteyenlere satmaya başlamıştım. l964 yılı içinde, Komutanlıktan gelen yazıda; şu tarihte Amerika'ya giden Ütğm. YILMAZ ve Ütğm. KURTULUŞ'un harcırahlarını kapatmadıkları belirtiliyor ve harcırahı kapatmamız isteniyordu. Doğruca YILMAZ Ütğm.e gittim. Kendisi de aynı yazıyı almıştı. Mali Şubesine giderek, Amerika’ya gitmediğimizi, aldığımız dolarları harcadığımızı belirttik. Taksit harcırah tutarını Türk parası olarak ödedik.

ŞAFAK BEKÇİLERİ

1963 yılı içinde, Eskişehir’de "Şafak Bekçileri" adıyla bir film çevrilecekti. Bu filmin Yönetmenliğini Halit REFİĞ yapıyor; Göksel ARSOY, Ekrem BORA, Ahmet Tarik TEKCE, Hüseyin BARADAN, Leyla SAYAR gibi zamanın meşhur yıldızları da oynuyordu. 114. Filo bu filmin çevrilmesi esnasında filmcilerin karargâhı oldu. Filo Komutanımız Kurmay Binbaşı ilhan SONUSTUN idi. Filmin çekimi nerede ise bir iki ay aldı. Biz Filodan ben dâhil, Ozan POLAT, Aydın AĞAN, Yzb. İsmail SÜVARİOĞLU, rahmetli Akil ERDI????? ALT1N, Ergin SÖZEN, rahmetli Enver CANDEMİR ve birçok havacı subay/astsubay bu filmde rol aldık. 26 Mart 1963 günü 743 No.lu T-33 ile Göksel ARSOY'u uçurdum. Jet Eğitimde yedek subay tabiplik yapan Fahrettin CÜREKLİBATUR da, bu filmde aldığı rol ile Cüneyt ARKIN olarak sinema hayatına atılmış oldu.

Güner KURTULUŞ, Göksel ARSOY'u T-33 ile uçusa götürüyor. 114. Filo 1963, Şafak Bekçileri

1963, Orduevi. Göksel Ersoy, Yb. İlhan Sonüstün ( Filo K.), Güner Kurtuluş, Halit Refiğ (Senarist) ve Yzb. Doğan Giray

BRİNDİSİDEN UÇAK GETİRME

Bu yıllarda Hollanda Hava Kuvvetleri, elinden çıkardığı epey RF-84F uçağını hibe olarak Hava Kuvvetlerimize verdi. Bir kaç uçağı da Hollanda’nın muhtelif meydanlarından alarak Eskişehir’e getirdim. Bu uçak taşıma faaliyetlerinden birinde arıza nedeniyle Brindisi/İtalya'da kalan bir RF'i değişiminden sonra Türkiye’ye getirilmesi gerekiyordu. 1. Kuvvet Komutanı Tuğg. Muhsin BATUR Harekât Şube Müdürü Kurmay Binbaşı İsmail Tunçman'ın, Brindisi Üs Komutanına hitaben imzaladıkları bir görevlendirme yazısını pasaport yerine kullanarak, 17 Haziran 1963 tarihinde 12 T-33 uçağı ile Yzb. Mesut MİDİLLİÇ'i ( Erzurumlu Dadaş Yüzbaşı) arkama alarak Brindisi ye götürdüm.   İtalyanlar o gün uçağı hazırlayacaklar, ertesi gün de Mesut Yüzbaşı RF'i alıp, kalkışta benim koluma girerek Türkiye’ye getirecektik. Brindisi'de mayi oksijen olmadığını, kalkışı takiben kuzeyde Bari Üssünden mayi oksijen ikmali yapabileceğimizi söylediler. Mesut Yüzbaşının sadece Türkçesi vardı. Bu görevde en büyük problemimiz Mesut Yzb.’nın lisan bilmemesi yanında, RF'de telsiz, T-33'de ise VHF telsiz bulunması idi. Yani, birbirimiz ile konuşma imkânımız yoktu. Mesut alçak irtifadan uçarsak, kendisinin oksijene ihtiyacı olmayacağını, başka bir meydana inmektense Brindisi'den Türkiye’ye daha rahat gidebileceğimizi söyledi. Zaten birkaç pilotun havada uçarken sigara içtiklerini biliyordum. Rahmetli İsmail SÜVARİOĞLU, Enver CANDEMIR, Engin AZOV ve MİDİLLİÇ’de içenlerdendi.

Bu uçuşta sigara içmeyeceğini söyleyerek, seyrüsefer ile ilgili bas, zaman vs. bilgileri Yeni Harman paketinin arkasına not aldı.   O gün, bir otele yerleştik. Yurtdışından alışveriş yapmak adettendi. Mesut yalnız gitti. Türkçesi ile anlatabildiğince elektrik süpürgesi vs. almıştı. 18 Haziran günü erkenden Üsse gittik. Eşyaları RF'in foto kompartımanına yerleştirdik. Yaptığım brifinge göre; önce ben kalkacaktım. Mesut Yüzbaşı 2 numara olarak kalkacak, kalkışı takiben kola gelecekti. Bu esnada kola gelemezse, 5.000 feet’te meydan üzerinde buluşacaktık. O da olmazsa Kerkira Radyo Beacon üzerinde 10.000 feet’te buluşup hava yolundan Türkiye’ye gelecektik. Kalkışı takiben, Brindisi Kuleden RF'in de kalktığını ve beni takip ettiğini öğrendim. 5.000 feet’te kola gelmedi. Yaptığım brifinge göre Kerkira üzerinde 10.000 feet’te beklemeye başladım. RF'den haber yoktu. Uçuş kulesi, bir uçağın UHF kanalda bir şeyler söylediğini ama İngilizce olmadığı için anlayamadıklarını ve başka bir temasları olmadığını söyledi. Brifingde konuştuğumuz üzere, uçuşa devam ettim. Atina Kontrol sahasına girdiğimizde, durumu anlattım. Radarlarda bir iz görüp görmediklerini, herhangi bir temaslarının olup olmadığını sordum. Netice, negatifti. Ben, uçuşa devam ederek Türk Hava Sahasına  girdiğimde, Çanakkale Radarı’ndan da RF ile bir temasları olmadığını öğrendim. Artık ümidimi kaybetmiş, RF'in çakıldığı kanaatine sahip olmuştum. Eskişehir’e inmeden önce, RF'in Balıkesir Meydanına; kritik yakıtla indiğini, inişte lastik patladığını öğrendim. Ertesi günü, Mesut Yzb. E.Şehir’e RF'i getirdi. Fabrikaya teslim etti. Brindisi'den kalktıktan sonra; pus nedeniyle beni yakalayamamış, Kerkira'da beni göremeyince, deniz seviyesine inerek, Atina yakınlarından alçaktan uçarak Ege Denizi’nden sonra kritik yakıtla Balıkesir’e inmişti. Filo olarak çok sevinmiştik.

Bir iki gün sonra Mesut Yzb. Brindisi'den aldığı elektrik süpürgesini çalıştıramadığı ve yardım için getirdiğinde, bilemeden Cila Makinesi aldığını öğrendik. Eskişehir Orduevi'ne bu aleti sattık. Böylece Orduevi, ilk cila makinesine sahip olmuştu.

HABABAMLAR

184. Filo'ya atandığımda, Filo Komutanı Kur. Yb. Siyami TAŞTAN (rahmetli, 18.  Hv. K.K.) Harekât Subayımız Bnb. Sami ÖZENÇ idi. Birbirleriyle çok az konuşurlardı. Bu az muhabbet, herkesin dikkatini çekerdi. Hava Harp Akademisi'ne başladığımızda sınıfta 19 öğrenci idik. 29. Dönem, 1970 yılında mezun olduk. Sınıfımız; İrfan SARP, Öner DİNÇER, Faruk MERAL, Engin KÜÇÜKARDA, Mustafa TÜRKER, Cengiz GİRGİNER, Vural AKTULAY, Erdoğan ÖVER, Güner KURTULUŞ, Erdoğan ÖZNAL, Zeki KULOĞLU, Erdoğan ERGUN, Remzi ŞENER, Gökçe BÜYÜKER, Oral KANTOĞLU, Yıldoğdu KARAOĞLAN, Günan GÜNER ve Baysal ÖRENCİK'ten oluşuyordu. Biz sınıfta iken, Libya Hava kuvvetlerinden Hadi HUSUMI de bizimle beraberdi. Libya'daki ihtilal üzerine Hadi HUSUMİ, ülkesine döndü, sonraları Büyükelçi olmuştu. Akademiyi okuduğumuz bu sınıf, Hv. Kuvvetleri'nde Hababam olarak isim yapmıştır.

Keşif filolarında; eğitim, harekât subaylıkları ve 184. Filo Komutanlığı görevlerinde bulundum. Yurtdışı görevimi; Brüksel NATO Karargahı’nda IMS'de (International Military Staff) Stratejik Planlama Subayı olarak yaptım.

Hava Kuvvetleri Okullar Şube Md.lüğü, Hrk.Analiz Şube Md.lüğü ve Silahlı Kuvvetler Akademisi üyesi görevlerini takiben, 4. Ana Jet Üs K.lığı Harekat Komutanı görevinde bulunduğum 1982-83 yıllarında sınıf arkadaşlarım Tuğgeneral Erdoğan OZNAL ve Tuğgeneral Sinan BİLGE Üs Komutanı idiler. Her ikisi ile de komutan/arkadaş ilişkileri içinde unutulmaz görevler yerine getirdik.

EMEKLİLİK VE AMERİKAN ELÇİLİĞİ

1985 yılında, kendi isteğim ile Hava Kuvvetleri'nden emekli oldum. HASSAN ve ERSEN firmalarında Erdoğan ÖVER ile çok uyumlu bir yıl beraber calıştık. Bu sırada

Tümamiral Güven ERKAYA Genelkurmay Stratejik Daire Başkanı idi. Kıbrıs Harekâtı esnasında Kocatepe muhribinin batmasından sonra Brüksel NATO karargâhına atanmıştı. Burada tanışma ve beraber çalışma imkânımız olmuştu. Ankara Amerikan Büyükelçiliğinin NATO tecrübesi olan, İyi İngilizce bilen birini aradıklarını, arzu ettiğim taktirde beni kıdemli Ataşe ile görüştürebileceğini söyledi. İşte bundan sonra da ikinci bir görev hayatim 17 yıl sureyle Elçilikte devam etti. 30 Nisan 2004 yılından itibaren de gerçek emeklilik hayatımı sürdürmeye başladım. Amerikan Büyükelçiliğinde  Danışman olarak çalıştığım bu 17 yıl içinde; 1991 Körfez Savaşı, MIG-29’un Trabzon'a inişi, Askeri Liselerden seçtiğimiz öğrencilerin Amerikan Harp Okullarında 4 yıl okuyup subay çıkmalarını içeren Türk/A.B.D. Hava Harp Okulları arası karşılıklı mübadele programının gerçekleştirilmesi, IRAK işgalini ve teskere olayını bizzat yaşadım.

A.B.D. Büyükelçiliği, DAO (Defense Attache Office), Military Affairs Specialist olarak
1987 - 30 Nisan 2004 tarihleri arasında:

o Askeri Ataşelerin oryantasyonları ( Genkur, Ataşe İrtibat Şubesi ile Koordineli),

o Türk Hava Sahasında uçacak A.B.D. Hava Kuvvetleri uçaklarının Hv.K.K.ligi Hava Trafik Şb. ile koordinasyonu,

o Türk Limanlarını ziyaret edecek 6. Filo gemilerinin müsaadelerinin alınması, liman ziyaretlerinin icrası,

o A.B.D. West Point Kara Harp Okulu, Deniz, Sahil Güvenlik ve Hava Harp Okullarına Maltepe ve Kuleli Askeri Liseleri ile Heybeli Deniz Lisesi'nden öğrenci secimi ve gönderilmesi

o A.B.D. üst düzey Komutan ve Yöneticilerinin Anıtkabir ziyaretlerinin koordinesi, (Baş. Bush ve Clinton’un Türkiye Ziyaretlerinde E.Boğa ve Anıtkabir koordinatörlüğü),

o Türk/A.B.D. Kara, Deniz, Hava Harp Okulları Öğrenci Mübadele Programının gerçekleştirilmesi,

o Komutanların, A.B.D. ziyaretlerinin koordinesi, vize işlemleri görevlerini yerine getirdim. 

•   2004 yılından itibaren yaz aylarında Datça’da balıkçılık yaparak emekliliğimi sürdürüyorum. 

Bana emeği gecen hayat arkadaşım Güler KURTULUŞ başta olmak üzere; öğretmenlerime, komutanlarıma ve Hava Kuvvetleri'ne şükranlarımı sunuyor, aramızdan ayrılanlara ve şehitlerimize tanrıdan rahmet, devrelerime aileleri, çocukları ve torunları ile sağlık ve afiyet içinde mutluluklar temenni ediyorum.

E.Alb..Güner Kurtulış Datça’da emekliliğini yaşıyor