Bir zamanlar, büyük bir dağda kartal yuvası varmış. Kartal 4 tane yumurtası ile burada yaşıyormuş.
                                                                       

Bir gün  deprem olmuş ve sarsıntıdan yumurtalardan bir tanesi  dağdan yuvarlana yuvarlana, vadide yer alan bir çiftliğe kadar gitmiş. Bu çiftlik bir tavuk çiftliği imiş.
                                                                                                                                       


Çiftlikteki tavuklar,bu değişik ve normalden büyük yumurtayı sahiplenmeye karar vermişler.
Yaşlı bir tavuk bu yumurtayı ve içinden çıkacak yavruyu, koruması altına almış.

Bir gün,yumurta kırılmış ve küçük kartal doğmuş.Çevresinde tavukları görmüş ve kendini bir tavuk zannetmiş.
Bütün tavuklar da ona bir tavuk gibi davranmışlar.

Ailesini çok seviyormuş.İçinden, bazen "ben kimim?" sorusu geçiyormuş.
Ama o bir tavukmuş.Bunu böyle bilmeliymiş.

Bir gün çiftlikte oyun oynarlarken, yukarı baktığında bir grup kartalın özgürce uçtuklarını görmüş.
"Aman Allah'ım, ne kadar güzel uçuyorlar.Bende onlar gibi uçmayı çok isterdim" demiş. 
Tavuklar, bu düşünceye hep birliktegülmüşler. 
"Sen bir tavuksun ve tavuklar uçamazlar" demişler.
Küçük kartal, artık daha sık gökyüzüne bakıyor ve o kartallar gibi uçmak, özgür olmak istiyormuş.
Ne zaman bu düşüncesinden arkadaşlarına, ailesine bahsetse, hep şu cevabı alıyormuş. 

"Sen bir tavuksun,bırak bu hayalleri".

Zamanla, küçük kartal da bu düşünceyi kabul etmiş.
Hayal kurmaktan  vazgeçmiş,ve hayatını bir tavuk olarak yaşamaya karar vermiş.

Ve hayatının sonu geldiğinde bir tavuk!  olarak ölmüş...........

Eveet çocuklar bu hikayeden çıkaracağımız ders  hayallerimizden hiçbir zaman vazgeçmeyelim.
Kendi  düşüncelerimiz geleceğimizin rotasını belirler ...