Hikaye paraşütçülüğümün ufak bir bölümüyle alakalı.

2000 yılında başladığım paraşütçülük sporunda ilerleme kaydetmiştik. Serbest paraşütçülük kavramını zamanında bilmeyen ben artık bir serbest paraşütçü (skydiver) olmuştum. Atlayış sayımın 150 olduğu bir zamanda bizler diğer 4 amatör paraşütçü arkadaşımla FS (formation skydiving-serbest düşüşte tutuşma) eğitimi almaya başlamıştık. Adettenmiş, havada ilk tutuşma esnasında serbest düşüşte yanaktan öpüşülürmüş. Kendimi buna hazırlamıştım aslında.
Sonra Vedat (Süer) hocamla 9.000 ft. irtifadan tutuşarak atladık. Biraz seviye ve no-contact düşüşten sonra başından beri beklediğim öpüşme faslına gelmişti sıra. Ama Vedat hoca beni tuttu, kendisine yaklaştırdı ve ufak bir kafa attı. Sonra haince bir sırıtmayla way off (ayrılma işareti) verdi. Beni bırakıp ters istikamette dalarken ben hala afallamış duruyordum. 1 sn.sonra döndüm, daldım ve 2.500 ft.te paraşütümü açtım. Hayır öpüşemedik havada ama sonra bayağı güldük. Vedat hoca hala suratımın halini mutlaka görmem gerektiği söyleyip duruyor.
Tüm havacılık tutkunlarına iyi uçuşlar.
Sonsuz Mavi'nin, Sessiz Kahramanları adına...

Volkan ŞEKERCİ
ruzgarulkesi@dropzone.com
www.ruzgar.ulkesi.com