Ben Ferhat Abiyle ilk defa 2001 yılında planör başlangıç kursuna başladığımda tanışmıştım.Daha sonra ise tekamül eğitimine başladığımda Ferhat Abiyle pek çok kez sohbet etme fırsatını yakaladım.O uçmayı ve planörcülüğü çok seviyordu.Sık sık İnönü’yü ziyaret eder ve o çok sevdiği planörlere bakıp belki eski günlerini yad eder belki de ara verdiği uçuculuk hayatını yeniden başlatma sırasını beklerdi. Bir gün onunla öğlen paydosunda kantinde konuşuyorduk.Ben o zamanlar planör tekamül öğrencisiydim.Bana kendi tekamülcülük, ileri tekamülcülük zamanlarını, gözlerini kocaman açarak heyecanlı heyecanlı anlatıyordu.Puchacz planöründen IS-29 lara geçtiği zamanı, bu iki planör arasında ne gibi farklılıklar olduğunu anlatıyordu.Uzun uçuşlarda IS-29 ların lövyelerinin insanın elini nasıl terlettiğini ve bunu engellemek için kendi elleriyle nasıl lövye kılıfı diktiğini anlatıyordu.
Onunla en son Eskişehir’de çarşıda karşılaşmıştık.Ben bi arkadaşımın evine bitirme tezimle ilgili çalışmak için gidiyordum.Geç kalmıştım.Hızlı hızlı yürürken bir dükkandan çıkan biriyle çarpıştım bir de baktım karşımda elinde poşetlerle duran Ferhat Abim.İkimizde gülmeye başladık.Tam bir tesadüf.Ayak üstü bayağı muhabbet ettik.İkimizin de acelesi olmasına karşın ne Ferhat Abim nede ben bu tatlı muhabbeti kesip ayrılamamıştık.Nede olsa konu İnönü, Planörcülük, havacılıktı.Bana “Uçuş saatin kaç oldu” diye sormuş ve ben de cevaplamıştım.200 saate kadar pilotları meleklerin koruduğunu söylemişti J ikimiz de gülmüştük.Daha sonra buluşmak üzere ayrıldığımızda onu bir daha göremeyeceğim aklımın ucundan bile geçmezdi.Ferhat Abicim henüz uçuş saatim 200 olmadı.Kim bilir belki de uçuşlarımda beni koruyacak olan melek sen olursun.
Buradan başta Ferhat Abim olmak üzere havacılık camiası içinde kaybettiğimiz tüm büyüklerimize Allah’tan rahmet diliyorum.
Sitedeki forumda bazı arkadaşlar THK’yı acımasızca eleştiriyorlar.Şu anda THK personeli sancılı bir dönem geçirmekte.Pilotlar için haksız yere ithamlarda bulunanlara bir çift lafım olacak.Arkadaşlar lütfen eleştiri yaparken biraz daha dikkatli olalım.Yangınla mücadelede, ilaçlamada, eğitim sırasında şehit olan büyüklerimizin ruhlarını sızlatmadan, incitmeden; düşüncelerimizi ifade ederken biraz daha saygılı olalım.
Konuyu fazla dağıtmadan noktalamak istiyorum.Buradan ;aramızdan ayrılan tüm büyüklerimizi rahmetle anıyorum.
Ebedi mekanlarının cennet olması dileğiyle...
Saygılar.......
T.M.
